CZY WSZYSTKO ZAGINĘŁO Z MALECHOWSKIEGO KOŚCIOŁA ?

Na naszej stronie internetowej od pewnego czasu czytelnicy mogą zapoznać się z przedwojennym inwentarzem naszej świątyni. Spostrzegawczy czytelnik może zapytać, czy rzeczywiście okres komunistyczny przyniósł całkowitą zagładę wszystkim sprzętom ruchomym i czy nie znalazła się ani jedna osoba, która by uratowała choć jedną kościelną rzecz?

Po zakończeniu II wojny światowej opuszczająca parafię ludność zabierała ze sobą najcenniejsze rzeczy. Tak też wiadomo, że w Kluczborku (Polska) w Straży Pożarnej zachował się jeden z trzech sztandarów.

W następstwie świątynia ulegała stopniowemu niszczeniu. Tak było i w Malechowie. Palono ołtarze i figury. Zgodnie ze świadectwami miejscowych mieszkańców, w tym szczególnie pełne w ujęciu Stanisławy Bosej (ur. 1937 roku), zmarły już Wołodymyr Bryk, mając wówczas 12 lat widział jak palono kościelne precjoza. Podszedł i wyniósł ze świątyni obraz św. Rodziny z bocznego ołtarza. Przez pewien czas ten obraz miał zajdować się w jego domu. Jednak przez szczupłość budynku malowidło zaniesiono do miejsowej cerkwi, aby w przyszłości jeśli powróci łacińska świątynia ten obraz mógł wrócić na swoje miejsce. Obecnie znajduje się w świątyni greckokatolickiej, a w czasie koronacji tego obrazu ani słowem nie wspomniano o jego prawdziwym pochodzeniu. Dodano jedynie w wywiadzie, choć nieprawdziwą od samego początku informację, że ten obraz był w cerkwi zawsze. Prawda jest taka, że jest to obraz który pochodzi z rzymskokatolickiego kościoła Malechowa i umieszczony był jako zasuwa bocznego ołtarza p.w. św. Rodziny.

Tak samo i krucyfiks z babińca cerkiewnego, to krzyż pochodzący z tego samego ołtarza kościoła.

Na dzwonnicy cerkiewnej znajduje się jeden z dwonów kościelnych.  

Tyle lat już jest czynna nasza świątynia, tyle lat zwracano się o zwrot tych precjozy, dlaczego, zatem duchowni zwierzchnicy tamtej wspólnoty, są tak dłusi na głos sprawiedliwości historycznej? Gdy tej małe wspólnocie łacińskiej w okresie komunistycznym odebrano niemal wszystko, dlaczego dziś odmawia się tej reszty?

Ks. Marian Skowyra